Birçok kişi zeytinyağının kalitesini tadına bakarak ya da rengine bakarak anlamaya çalışıyor. Oysa uzmanlar, gerçek farkın çoğu zaman şişenin kendisinde saklı olduğunu söylüyor.
Zeytinyağı ışık, hava ve ısıyla temas ettiğinde hızla bozulabilen bir ürün. Bu nedenle üretim kadar saklama ve sunum biçimi de lezzeti ve besin değerini doğrudan etkiliyor. Marketten alınan bir şişe, eve gelene kadar bile kalitesinden kaybedebiliyor.
Özellikle şişe rengi konusu son dönemde daha fazla konuşuluyor. Şeffaf cam şişeler ilk bakışta daha estetik ve doğal algılansa da kalite açısından ciddi bir risk taşıyor. Işığa maruz kalan yağ, zamanla oksitleniyor ve aromatik yapısını kaybediyor.
Ambalaj kadar önemli bir başka detay ise şişe boyutu. Büyük şişeler genellikle daha ekonomik görünüyor ancak açıldıktan sonra yağın hava ile teması başlıyor. Uzmanlar, özellikle ev kullanımında yarım litrelik şişelerin daha doğru bir tercih olduğunu vurguluyor.
Küçük ambalajlar yağın tazeyken tüketilmesini sağlıyor ve mutfakta kaliteyi koruyor. Açıldıktan sonra aylarca bekleyen büyük şişeler, fark edilmeden özelliğini yitiriyor. Etiket okumayı alışkanlık haline getirmek de sanıldığından çok daha önemli. Tek bir bölgeden gelen ve tek hasat döneminde üretilen yağlar, genellikle daha tutarlı bir kalite sunuyor.
Hasat zamanı da kaliteyi belirleyen unsurlardan biri. Erken hasat zeytinyağları daha yoğun aroma ve daha yüksek polifenol oranı ile biliniyor. Bu yağlar biraz daha keskin ve acımsı bir tat bırakabilir. Üretim tarihi, hasat yılı ve saklama önerilerinin net şekilde yazılması gerekiyor.
Fiyat konusu ise en çok kafa karıştıran başlıklardan biri. Elbette pahalı olan her ürün kaliteli demek değil. Ancak aşırı ucuz ürünlerde de temkinli olmak gerekiyor. Üretim maliyetleri, nakliye, şişeleme ve kalite kontrol süreçleri düşünüldüğünde belli bir fiyatın altındaki yağlar genellikle beklentiyi karşılamıyor.
